Blog > Komentarze do wpisu

Andy Warhol - kumpel z podwórka.

o firmie
     
 
Andy Worhol był nie tylko absolutnie niesamowitym artystą, ale także fascynującym człowiekiem. Chcecie dowiedzieć się o paru ciekawostkach z życia popartowego guru? Poniżej kilka prawdziwych perełek, o których mało kto wie.



Andy Warhol tak naprawdę nazywał się Andrew Warhola. Twierdził, że akt jego urodzenia datowany na 1930 rok jest fałszerstwem, a faktycznie urodził się pomiędzy 1928 a 1931 rokiem. Jego rodzice pochodzili z Czechosłowacji, on natomiast urodził się w Pittsburgu w stanie Pensylwania (USA).

Andy w swojej pracowni najczęściej wykorzystywał metodę sitodruku oraz litografii. Jednym z najbardziej znanych przykładów wykorzystania tego pierwszego jest jego portret Mao Tse-Tung’a  z 1973 roku. W szczytowej fazie kariery używał sitodruku do masowej produkcji obrazów. Tworzył tysiące podobnych do siebie prac, a w ich „produkcji” pomagał mu zespół pracowników mających za zadanie powielanie jego dzieł w studio, które nazwał "The Factory". Do większości portretów, m.in. Marilyn Monroe, Elvisa Presleya, Liz Taylor,  wykorzystywał zdjęcia wykonane za pomocą aparatu "Polaroid Big Shot", który teraz kosztuje około 60 dolarów na internetowych aukcjach.

W premierze pierwszego filmu nakręconego przez Warhola, pt. „Sen” uczestniczyło 9 osób, 7 z nich dotrwało do końca, 2 wyszły po godzinie. Całkiem możliwe, że powodem tego była fabuła: sześć godzin z życia śpiącego mężczyzny. Zafascynowany tworzeniem filmów nakręcił ich co najmniej 300. Oto nazwy niektórych: Pocałunek, Obciąganie, Jedzenie, Ramię, Kanapa, Twarz, Kuchnia, Koń, Samobójstwo, Drink, Szafa, Zachód słońca, Suka. Fabuły możecie się domyślać.

Znany ze swojej bujnej czupurny Warhol w rzeczywistości był łysy jak kolano. Jego srebrno-białe włosy w rzeczywistości były peruką. Andy był również bardzo rodzinny, mieszkał z matką, która była obecna w jego domu nawet wtedy, gdy odbywały się tam najdziksze imprezy lat 60. Ciekawostką jest również to, że chodził do Kościoła w każdą niedzielę. Ciężko w to uwierzyć, ale często wracając z sobotniej imprezy, wraz z matką szedł prosto na mszę. Wbrew pozorom Andy nie zażywał (dużej ilości) narkotyków. Chociaż jego życie wypełniała zabawa Warhol w latach 60 i 70 najczęściej przebywał od nich z dala. Co więcej pod koniec lat 70 przestał pić w ogóle alkohol, a w latach 80 stał się wegetarianinem. Warhol kochał jeansy, bez względu na to, gdzie i u kogo bywał prawie zawsze był ubrany w niebieskie dżinsy.

W 1968 roku Andy Warhol został postrzelony przez kobietę o imieniu Valerie Solana. Podczas przesłuchania Valerie powiedziała, że chciała zabić Warhola, gdyż miał zbyt wiele kontroli nad jej życiem. Była twórcą feministycznego klubu SCUM (Society for Cutting Up Men) i była jedynym członkiem tej grupy. Warhol po tym tragicznym wypadku był jakiś czas sztucznie podtrzymywany przy życiu, a skutki tego brutalnego ataku miały wpływ na jego dalszą karierę. Zaprzestał robienia filmów i skupił się już tylko na portretach sławnych i wpływowych ludzi, mniej już na masowej produkcji popartu. Żeby przybliżyć sobie klimat tamtych wydarzeń polecamy film Mary Harron pt. „I Shot Andy Warhol”:



Andy Warhol umarł
w wieku 58 lat w Nowym Jorku podczas rutynowego badania pęcherzyka żółciowego. Po przedwczesnej śmierci Andy’ego w 1987 roku Lou Reed i John Cale wydali album poświęcony jego pamięci pt. "Songs for Drella” z dedykacją „On nigdy nie zostanie zapomniany!”. Poniżej ostatnia piosenka z tej płyty:


Aby dowiedzieć się więcej o życiu Andy’ego polecamy jego autobiografię "Moje życie: Od A do B i z powrotem". Zapraszamy również do internetowego muzeum Warhola: www.warhol.org

sobota, 15 stycznia 2011, modnydesign

Polecane wpisy

Komentarze
Gość: Alex, *.icpnet.pl
2013/01/21 21:52:48
Andy stworzył 60 filmów, a "sen" trwał 8 h. Pozdrawiam:)